Pergi ke kandungan

Laman:Bahwa ini kesah pu-Layar-an Abdullah, Ben Ab̨dulkadir, Munshi Deri Singapura Ka-Kalantan.pdf/24

Daripada Wikisumber
Laman ini telah dibaca pruf

18

hari itu. Maka kŭmdian di-ikat ikat juga tamberang itu dungan rotan rotan. Maka di-layar-kan-lah juga sa-malam malam-an itu. Maka pada pagi itu turun-lah pula ribut sŭrta dŭngan hujan-nya, maka prahu-pun masuk masuk ayar, sŭbab umbak basar itu. Maka dŭngan tulung Allah ka-lihat-an-lah kwala Pahang. Maka ada-lah kwala itu dua, dan bating-nya mŭng-anjur sampei ka-tŭngah laut.
‎Maka ada-lah pukul satu, maka masuk-lah di-kwala Pahang itu dŭngan satu jib sahaja. Maka sa’orang sa’batang galah di-tangan mŭn-ahan-kan umbak. Maka ada-lah tatkala masuk itu, pada sangka hati sakalian orang, prahu itu pachah-lah, sŭbab basar sangat umbak-nya, sapŭrti puhun nyior tinggi-nya, maka masing masing bŭr-tariak ; kŭmdian, dŭngan tulung Allah, masuk-lah dŭngan salamat-nya, dŭngan tiada sa-suatu marbhaya, ada-nya, dua bual skochi itu. Maka skochi basar itu tinggal di-kwala, maka Wạtar Wich di-bawa-lah mudik ka-hulu.
‎Maka ada-lah sifat-nya sungei itu tarlalu lebar, kira kira sayup mata mŭm-andang sabrang mŭnyabrang ; kiri kanan-nya pasir putih, dan ayar-nya tawar. Shahadan ayar-nya itu santiasa hilir sahaja, tiada bŭr-balas pasang ; dan kalau kutika hujan di-hulu, sampei ka-tŭngah laut-nya ayar tawar ; dan lagi, dalam sungei itu ada ba-brapa buah pulau, ada kachil, ada basar.
‎Maka ada kira kira tŭngah dua jam bŭr-layar mudik itu, sampei-lah di-kampung China. Maka sahaya lihat ada ba-brapa ratus orang Malayu dan China tŭlah mŭ-nanti dŭngan lŭmbing dan sinjata di-darat. Maka naik-lah sahaya bŭr-tiga tiga, maka kata-nya : “Prahu derimana ini ?” Maka jawab sahaya : “Prahu ini deri Salat’ mŭm-bawa surat handak pŭrgi ka-Kalantan.” Kŭmdian, datang-lah Tŭngku Se’yid dan Tŭngku Tan´jung sŭrta ba-ratus ratus orang bŭr-tanya khabar nŭgri Salat´, dan harga dagang-an. Maka sahaya bŭr-khabar khabar-lah dŭngan diya, lalu sahaya bŭr-tanya-lah : “Mana datuk bandhara ?” Maka jawab-nya : “Datuk bandhara dan kapitan China sudah mudik ka-Jalei´, di-tampat orang mŭn-chŭbak mas.” Maka kata sahaya : “Brapa jauh deri-sini Jalei´ itu ?” Maka kata-nya : “Lima blas hari madik, bulih sampei ;” dan lagi kata-nya : “Sa-panjang sungei kita mudik itu ada kampung orang. Maka ada-lah buaya tarlalu ganas dalam sungei.”
‎Maka sahaya lihat hal nŭgri Pahang itu sapŭrti dusun, ada-nya, tiada bŭr-pasar dan kadei, dan tiada lorong yang bulih bŭr-jalan