Laman ini telah dibaca pruf
8
Sa-tŭlah itu, maka di-sadia-kan dua buah skochi, sa’buah skochi Tuan Scott, yang bŭr-nama Maggy Lauder, dan sa'buah skochi Tuan Boustead, yang bŭr-nama Water Witch. Maka ada pukul ampat patang datang Baba Po Eng ka-rumah sahaya mŭm-anggil sahaya, kata-nya : “Ada suatu pŭ-kŭrja-an, bulih mŭn-dapat untung basar ; sahaya sakalian handak mŭnyuruh-kan inchi pŭrgi Kalantan mŭm-bawa surat kapada raja Kalantan.” Maka jawab sahaya : “Sahaya bukan-nya punya suka itu ; kŭrna sahaya ada dalam pŭ-kŭrja-an dua tuan tuan Inggris ; maka bulih sahaya mŭm-bri tahu kapada tuan tuan kadua itu : jikalau iya kasih ithin, bulih sahaya pŭrgi, ada-nya.” Maka kata-nya : “Lakas! sakarang malam ini skochi mahu bŭr-layar.” Hata maka sahaya-pun pŭrgi-lah mŭm-bri tahu tuan tuan itu, maka jawab-nya : “Kalau tuan bulih dapat untung, sahaya-pun suka, supaya bulih mŭn-jadi ringan hutang hutang tuan. Brapa lama kira bulih balik?” Maka jawab sahaya : “Sahaya balum pŭrnah bŭr-layar ; kata orang, kalau ada angin baik, lima anam blas hari bulih balik.” Hata maka sahaya-pun pŭrgi-lah mŭn-dapat-kan Baba Po Eng, maka lalu di-bawa-nya sahaya ka-rumah Baba Bun Tyung, maka adalah disana sakalian saudagar bŭr-kampung. Maka kata-nya kapada sahaya : “Brapa mahu upah-nya?” Maka jawab sahaya : “Kalau baba mahu kasih sa’ratus ringgit, bulih sahaya pŭrgi.” Maka jawab-nya : “Tidak bulih ; kalau inchi sahaja, bulih-lah ; ini ada sa’orang orang putih bŭr-sama sama, dan lagi Baba Ko An-pun.” Maka muafakat-lah iya sama sindiri-nya, kata-nya : “Sahaya bri dilapan puloh ringgit.” Maka kata sahaya : “Tiada bulih.” Kŭmdian kata Baba Bun Tyung dan Baba Kim Swi “Itu sudah patut.” Maka kata sahaya : “Sahaya mahu bawa sa’orang juro-masak sŭrta makan-an sahaya.” Maka kata-nya : “Suatu-pun tausah ; samoa-nya ada sadia, makan-an dan orang masak.” Maka sahaya fikir-lah sa’kutika, lalu sahaya tarima-lah itu khabar. Maka kata sahaya : “Baik-lah kita buat surat pŭr-janji-an.” Maka kata Baba Bo Eng : “Tiada-kah parchaya kapada sahaya?” Maka jawab sahaya : “Apa-kah pŭ-kŭrja-an sahaya ini?” Maka jawab Baba Bun Tyung : “Inchi mŭn-jadi juro-bhasa Grandpre, Inggris itu ; jangan iya bŭr-tutur Malayu ; bulih inchi mŭng-arti-kan dŭngan bhasa Malayu, sapŭrti adat raja raja ; dan lagi, barang suatu pŭ-kŭrja-an bŭr-fakat tiga tiga orang ; dan lagi, kalau ada orang China sampan pukat mahu bri mas atau wang tunei, bulih ambil masuk dalam prahu, ada-nya.”